Gwasanaethodd fy Nhaid Frank Timbrell yng Ngwarchodlu Coldstream o 1924 i 1946 a symudodd ymlaen i fod yn Uwch-Ringyll y Gatrawd (RSM).
Mae'r llythyr hwn yn un o nifer o eitemau sydd gen i o gyfnod fy Nhaid fel RSM yng Ngwarchodlu Coldstream. Mae'n lythyr cariad hyfryd a chalonog mewn sefyllfa ofnadwy.
Dyma lun o fy nhaid a llun arall ohono gyda'r Maeslywydd Montgomery sy'n edrych yn fach iawn wrth ymyl Taid.
Trawsgrifiad:
Dydd Mercher 22 Tachwedd
Dyma gariad at y llythyr sydd wedi'i amgáu yn yr amlen werdd, peidiwch â disgwyl i mi ddweud wrthych ble rydyn ni, na beth rydyn ni'n ei wneud, dydy e ddim wedi'i wneud, oherwydd er nad yw'r llythyr hwn wedi'i sensro, rydyn ni ar ein Hanrhydedd i beidio â datgelu na thrafod unrhyw beth sy'n ymwneud â'r fyddin.
Felly ar ôl cael hynny oddi ar fy nghalon, byddaf yn troi at faterion mwy personol.
Yn gyntaf, fy annwyl, gadewch i mi ddiolch i Mam, David, Colin, a chithau am eich dymuniadau caredig iawn ar fy mhen-blwydd a hefyd am eich anrhegion o sigaréts, siocled, festiau a phapurau a dywedwch wrth David y byddaf yn mwynhau ei sigaréts yn fawr iawn.
Wel cariad, mae pethau bron yr un fath yma, mae'r tywydd wedi bod ychydig yn well ac roedd rhew trwchus braf ar y ddaear y bore yma, y cyntaf ers i ni fod yma, felly mae'n edrych fel ein bod ni'n wynebu cyfnod o dywydd oer.
Wel, fy nghariad [aneglur] does dim angen dweud wrthych faint rydw i wedi'ch colli chi ers i mi fod allan yma a'r plant, a dweud y gwir mae'n teimlo fel oesoedd yn hytrach nag ychydig wythnosau, mae'n gysur mawr darllen eich llythyrau, gwybod sut rydych chi'n fy ngharu i, ac aros i mi ddychwelyd adref ac rwy'n siŵr eich bod chi'n gwybod, cariad, faint rydw i'n eich caru chi ac yn hiraethu am yr amser i ddod pan alla i'ch cymryd chi yn fy mreichiau eto, oherwydd ni all unrhyw eiriau o'm heiddo ddweud wrthych faint rydw i wir wedi'ch colli chi, cariad, ers i ni ffarwelio yn Aldershot, ffarweliad rwy'n credu a fydd bob amser yn aros yn fy nghof.
Fel y soniais yn fy llythyr diwethaf cariad, mae'r gwyliau'n dechrau tua'r 18fed o Ragfyr am 10 diwrnod ac maen nhw'n anfon saith y dydd ac efallai y byddaf yn gallu dweud wrthych chi cyn bo hir pryd i'm disgwyl ar wyliau, o gariad, rwy'n hiraethu am yr amser hwnnw.
Rydych chi'n gofyn a ydw i wedi fy lletya mewn tŷ wrth gwrs, cariad ydw i, ond mae'r tŷ'n wag. Coff a [enw aneglur] o dan y Prif Drwm a minnau i fyny'r grisiau a nawr cariad, un ochain fach, a wnewch chi anfon pob copi o'r Daily Mirror yn lle colli un neu ddau rhyngddynt? Rwy'n siŵr y gwnewch chi hynny i mi.
Dw i'n falch o weld bod Colin yn llawer gwell, cariad, dw i ddim yn tybio y bydd o'n fy adnabod pan ddof adref. Hefyd, bod David a chithau'n cadw'n iawn, ac o ran fi, wnes i erioed deimlo'n fwy ffit. Yn enwedig?
Wel, cariad, dwi'n meddwl mai dyna'r cyfan am y tro. Felly unwaith eto, dwi'n mynd i orffen gyda fy nghariad mwyaf annwyl a'm holl gusanau i chi'ch hun a'r plant, a chofiwch fi at bawb gartref, a daliwch ati i gadw'r cyfan, cariad, gan fy mod i'n ei garu a bydd ei angen arnaf.
Eich gŵr cariadus byth
