Edward Daniels at ei rieni Mary a Glyn

Mae gen i nifer o lythyrau a thelegramau a anfonodd fy nhad, Edward Daniels (a'i llysenwwyd yn Teddy) at ei rieni yn ystod yr Ail Ryfel Byd. Bu farw fy mam yn ddiweddar ac roedd y rhain ymhlith ei phethau.

Roedd yn rhan o Fataliwn 1af Catrawd Tanciau Brenhinol. Ganwyd ef ym mis Tachwedd 1924 felly dim ond 19 oed oedd o pan gafodd ei anafu ar 3ydd Awst 1944, ychydig wythnosau neu fwy ar ôl Dydd-D, yn Ffrainc (fel rhan o'r hyn yr ydym yn credu a allai fod wedi bod yn Ymgyrch Neptune, gan geisio sicrhau Caen).

Mae'r llythyr cyntaf yn un manwl a llawn gwybodaeth at ei rieni am ei daith i'r gwersyll sylfaen a'r cwpl o ddiwrnodau cyntaf yno (Gwersyll Bovington, ger Wareham yn Dorset).

Mewn llythyr arall (a ysgrifennwyd gan y Padre), mae fy nhad yn dweud wrth ei rieni ei fod yn yr ysbyty ond “Er mwyn daioni peidiwch â phoeni gan nad wyf wedi fy anafu o gwbl.”

Mewn gwirionedd, cafodd ei danc ei ffrwydro a chafodd ei adael i farw am ddau ddiwrnod. Bu farw holl aelodau eraill ei griw yn y ffrwydrad. Cafodd ei anafu'n ddrwg iawn, gan golli'r golwg mewn un llygad a'r rhan fwyaf o'i goluddion.

Nid oes gennym wybodaeth union am leoliad fy nhad ym 1944, felly byddai gennym ddiddordeb mawr mewn dysgu mwy am ei swydd.

Yn ôl i'r rhestr